Laureat nagrody 2015

Andrzej Mencwel - historyk, antropolog kultury, krytyk literacki, eseista, publicysta. Urodzony 11 września 1940 roku w Tarnobrzegu.

Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, był dyrektorem Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, prezes honorowy Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego, członek: rad naukowych Instytutu Kultury Polskiej i Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, Rady Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Rad Programowych Instytutu Adama Mickiewicza, Festiwalu Nauki, Centrum Sztuki Współczesnej, Międzynarodowego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka, Association Internationale des Critiques Litteraires, Kapituły Nagrody Naukowej im. Jerzego Giedroycia; przewodniczący Zespołu Humanistycznego Ministra Edukacji Narodowej.

Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim, w 1976 roku uzyskał stopień doktora za rozprawę o Stanisławie Brzozowskim – „Stanisław Brzozowski. Kształtowanie myśli krytycznej” (1976). W 1990 roku uzyskał habilitację na podstawie książki „Etos lewicy. Esej o narodzinach kulturalizmu polskiego” (1990). Publikował w pismach: „Współczesność”, „Nowa Kultura”, „Twórczość”, „Dialog”. Był redaktorem tygodnika „Literatura”, po 1980 roku – pisał do czasopisma „Meritum”. Autor i współautor licznych publikacji, książek i podręczników. Laureat nagrody Polskiego PEN-Clubu im. Jana Strzeleckiego (1998), odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Uniwersytetu Warszawskiego, Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.

Najważniejsze publikacje: „Sprawa sensu” (1971), „Stanisław Brzozowski. Kształtowanie myśli krytycznej” (1976), „Widziane z dołu” (1980), „Spoiwa. Refleksje krytyczne” (1983), „Przedwiośnie czy potop. Studium postaw polskich w XX wieku” (1997), „No! Io non sono morto… Jak czytać „Legendę Młodej Polski” (2001), „Kaliningrad, moja miłość” (2003), „Wyobraźnia antropologiczna” (2006).