Laureat 1997

prof. Jacek Łukasiewicz

poeta, eseista, krytyk związany ze środowiskiem uniwersyteckim we Wrocławiu

Debiutował w prasie w roku 1952, zaś jego pierwsza książka – tomik poetycki "Moje i twoje" – ukazała się siedem lat później. Przedmiotem zainteresowania Łukasiewicza jako krytyka jest powojenna poezja polska. Autor szkiców krytycznoliterackich: "Szmaciarze i bohaterowie", "Zagłoba w piekle" – rozważania o tradycji literackiej w twórczości współczesnej, "Laur i ciało", "Republika mieszkańców", "Mieczysława Jastruna spotkania w czasie".

Znaczącą pozycją w dorobku Profesora jest praca poświęcona Mickiewiczowi. "Mickiewicz" – to jednocześnie tradycyjna, lecz frapująca i ciekawa literacko opowieść o życiu i twórczości poety, jak też rzetelne opracowanie naukowe. "Łukasiewicz łączy w sobie – choć nigdy nie był uczniem – Wyki – takie cechy pisarskie, jakie posiadał Profesor i jego następcy" – Stanisław Balbus.

Nagrodę otrzymał "za całokształt twórczości krytycznej i eseistycznej".

Biblipgrafia:

  • Moje i twoje (1959)
  • Zabawy zimowe (1968)
  • Podróże (1976)
  • Czas nie dopełniony (1998)

Monografie:

  • Mieczysława Jastruna spotkania w czasie (1981)
  • Mickiewicz (1996)
  • Herbert (2001)
  • Grochowiak i obrazy (2002)