Laureat 2002

prof. Michał Głowiński

wybitny krytyk i teoretyk literatury, eseista, pisarz

Urodził się w 1934 r. w Pruszkowie. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Należy do najwybitniejszych przedstawicieli humanistyki polskiej. Zajmował się m.in. badaniem współczesnych funkcji tradycji literackich, narracyjnych, językiem poetyckim i zjawiskami komunikacji literackiej.

Największą popularność przyniósł mu cykl prac, w których dogłębnie zanalizował zjawisko komunistycznej nowomowy: "Nowomowa po polsku", "Marcowe gadanie", "Peereliada". Dał się poznać jako znakomity eseista i autor wspomnień z czasów okupacji niemieckiej "Czarne sezony", "Magdalenka z razowego chleba".

"Ma odkrywczego i wynalazczego ducha, przeciera nieznane szlaki, otwiera nowe perspektywy. Należy do ludzi znanych i rozpoznawalnych poprzez swoją działalność, bo nie uchyla się od roli intelektualisty i to takiego, który zabiera głos na tematy trudne i jest przez współczesnych wysłuchiwany" (Prof. Ryszard Nycz). Nie był uczniem Prof. K. Wyki, ale jego sposób widzenia literatury ukształtował go jako naukowca i jako człowieka.

Nagrodę otrzymał za "całokształt twórczości krytyczno-literackiej".

Bibliografia:

  • Poetyka Tuwima a polska tradycja literacka 1962
  • Porządek, chaos, znaczenie 1968
  • Powieść młodopolska 1969
  • Gry powieściowe 1973
  • Style odbioru 1977
  • Nowomowa po polsku 1990
  • Mity Przebrane 1990
  • Marcowe gadanie. Komentarze do słów. 1966-1971 1991
  • Rytuał i demagogia. Trzynaście szkiców o sztuce zdegradowanej 1992
  • Peereliada. Komentarze do słów 1976-1981 1993
  • Mowa w stanie oblężenia 1996
  • Czarne sezony 1998 (wspomnienia)
  • Końcówka 1999
  • Magdalenka z razowego chleba 2001 (powieść)
  • Gombrowicz i nadliteratura 2002
  • Historia jednej topoli 2003
  • Skrzydła i pięta 2004
  • Ironia 2005
  • Kładka nad czasem 2006
  • Monolog wewnętrzny Telimeny i inne szkice 2007
  • Fabuły przerwane. Małe szkice 1998-2007 2008
  • Współautor Słownika terminów literackich 1976